Maandagochtend viel het AD op mijn deurmat met een interessante voorpagina. Jantina Woudstra van RDW had een interview gegeven over het stilzetten van auto’s met een openstaande terugroepactie. Het artikel is ook online terug te lezen.
Al jarenlang maak ik me druk over het bijzondere proces rondom terugroepacties. Op mijn eigen blog schreef ik in 2013 een eerste artikel waarbij ik tegen allerlei problemen aanliep. Net zoals de seizoenen in het jaar terugkomen, komt dit onderwerp ook telkens weer op mijn radar terug.
Persoonlijke frustratie
Met dank aan publicatie van datasets bij RDW opendata maak ik vrijwel jaarlijks een balans op over het aantal teruggeroepen voertuigen. Ook in het jaaroverzicht van 2025 kreeg het een plekje. Het is echter een moeilijk en niet sexy onderwerp. Mijn analyses over kleurverdelingen van nieuwe auto’s of hoeveel snelle bolides Nederland hebben verrijkt scoren traditioneel meer aandacht.
In 2025 had ik opnieuw hoop dat het onderwerp veel aandacht zou krijgen. Met dank aan een ijverige Franse overheid werden diverse automodellen stilgezet vanwege een gevaarlijke Takata airbag. Voor kenteken.tv maakte ik een speciale Takata monitor op basis van RDW opendata, maar de aandacht daarvoor was al snel over.
Als buitenstaander heb ik in de afgelopen jaren veel kennis opgedaan over het proces van terugroepacties binnen de Nederlandse grenzen. En op heel veel manieren mankeert er iets aan de systematiek.
In het proces rondom terugroepacties spelen diverse partijen een rol: autoriteiten, fabrikanten, officiele distributeurs, voertuigeigenaren (zowel leasemaatschappijen als particuliere eigenaren) en dealers. Ik heb ooit gepoogd om verzekeringsmaatschappijen ook voor dit onderwerp te interesseren, maar zonder geluk.
De huidige stand van zaken
Op kenteken.tv is er een aparte sectie over terugroepacties. Daarin zijn op allerlei manieren de registraties van terugroepacties te doorzoeken.
https://kenteken.tv/terugroepacties.php
De status van vandaag 12 augustus 2026 is als volgt:
- Sinds 2012 5.262 terugroepacties geregistreerd waarbij 5,7 miljoen voertuigen zijn opgeroepen (3,7 miljoen unieke voertuigen)
- 1,0 miljoen voertuigen (18,3% van totaal heeft nog openstaande terugroepactie
Ook op een andere manier zijn er gegevens te aggregeren. Op dit moment staan er 10,1 miljoen voertuigen geregistreerd in Nederland. Daarvan heeft 6,7% een openstaande terugroepactie, oftewel meer dan 679.000 personenauto’s.
Problemen met proces rondom terugroepacties
Door diverse belangen staan niet alle neuzen dezelfde kant: veiligheid verhogen voor alle verkeersdeelnemers op een zo snel mogelijke manier.
Kleine opsomming van zaken die misgaan of onduidelijk zijn:
- RDW en ILT hebben beperkte mogelijkheden om op basis van eigen onderzoek terugroepacties te initieren. Voorheen werden mogelijke terugroepacties op basis van externe meldingen wel geregistreerd, maar deze zijn tegenwoordig niet meer aanwezig in de bestanden.
- Registratie en activatie van een terugroepactie in de systemen van RDW hebben aardige doorlooptijd. Dit komt veelal doordat de lokale distributeur nog niet alle gegevens van fabrikant krijgt en deze niet kan verstrekken aan RDW.
- Matching van juiste voertuigen voor juiste terugroepacties blijft lastig, zeker ook gezien export en import van voertuigen. Tegenwoordig worden door steeds meer fabrikanten chassisnummerlijsten gedeeld, maar daar zitten ook fouten tussen. Ik herinner me bijvoorbeeld een benzine auto bij de dieselgate terugroepactie
- RDW “verhuurt” adressen van voertuigeigenaren aan distributeurs voor eenmalig benaderen van eigenaren met niet commercieel bericht, namelijk “je auto moet terugkomen voor een terugroepactie”. In een wereld van overload aan meldingen
- Distributeurs maken gebruik van erkende reparateurs voor uitvoeren van terugroepactie. Commercieel gezien zijn deze activiteiten echter niet super interessant en niet altijd zijn de juiste onderdelen tijdig en in voldoende mate beschikbaar.
- Terugkoppeling van uitgevoerde terugroepacties loopt over veel schijven tussen reparateur via distributeur naar RDW. Hierdoor blijven er veel openstaande terugroepacties staan in de systemen van RDW.
- RDW en ILT hebben beperkte pressiemiddelen om zowel distributeurs als voertuigeigenaren in beweging te krijgen.
- RDW registreert in principe enkel terugroepacties met een ernstig of gemiddeld risico voor de verkeersveiligheid. En toch hoorde je ook deze week commentaar dat zo’n terugroepactie eigenlijk niet zo belangrijk is. Vanwege de wet van kansberekening zou de kans dat precies jij het genoemde probleem met je auto zou krijgen minimaal zijn. En dus was actie niet nodig.
Voor meer informatie over terugroepacties is het recente artikel van Iwan van der Valk op nieuwsmotor.nl met interview met ILT uiterst interessant leeswaar.
En nu?
Het artikel heeft wel degelijk beroering veroorzaakt. Er zijn nog geen kamervragen over gesteld, maar in diverse media kreeg het aandacht. In veel commentaren komt echter één ding veelvuldig terug: RDW moet eerst beter zijn spullen op orde hebben, voordat ze eigenaren hiermee mogen belasten met bijvoorbeeld APK-afkeur.
Dat is terechte kritiek, maar is wel enkelzijdig. De opsomming laat zien dat er diverse knelpunten zijn. Ik ben alleen bang dat het nieuws van RDW over dit onderwerp al weer snel naar de achtergrond verdwijnt. En zo verandert er weinig tot niets. Maar daar verbaas ik me al aantal jaar niet meer over. En dat is zeer spijtig.
Eigenlijk moet het huidige systeem van terugroepacties tegen het licht gehouden worden. Dat op zichzelf zou al een terugroepactie naar de tekentafel verdienen. Wie pakt de handschoen(en) op?